تبلیغات
اکسیر

 

 دوشنبه 26 دی 1384

[عمومی , ]

گرامیداشت یاد ساعدى با اهالى ادب و هنر
 
همه آمده بودند تا از غلامحسین ساعدى بگویند؛ عصر دیروز جمعى از اهالى ادبیات، تئاتر و سینما یاد غلامحسین ساعدى را در هفتادمین سالروز تولدش گرامى داشتند. فیروزه جوادى - همسر برادر ساعدى - این گردهمایى را نه آغازى دوباره براى غلامحسین ساعدى كه تجدید پیمانى براى هنر و ادبیات ایران دانست. او همچنین از بنیانگذارى جایزه نمایشنامه نویسى «گوهر مراد» خبر داد كه به صورت سالیانه برگزار خواهد شد و آن را در زمستان سخت این روزگار مامنى براى اهل فرهنگ دانست. عزت الله انتظامى از خاطره  بازى در نمایش هاى ساعدى به كارگردانى جعفر والى و ساخت فیلم «گاو» به كارگردانى داریوش مهرجویى گفت. «مش حسن» فیلم گاو همچنین از شب مردن جهان پهلوان تختى گفت و رفتنش با ساعدى بر سر قبر او؛ فریادهاى ساعدى كه مى گفت «پهلوان مرد» و این كه مى خواست چیزى بنویسد. انتظامى در این بین گفت كه سخنرانى بلد نیست و «چوب به دست هاى ورزیل» را بهترین نمایشنامه ساعدى دانست كه مى تواند بهترین فیلم و بهترین ساختار شود. آسیه جوادى - همسر جواد مجابى - نیز نوشتارى را در بررسى صداها و  آواها در كارهاى غلامحسین ساعدى خواند. به اعتقاد او غلغله صداها و آواها در كارهاى ساعدى، داستان هاى او را به مثابه یك قطعه موسیقى سامان مى دهد. او با تاكید بر اهمیت ارگانیك صداها در آثار ساعدى، صداهاى موجود را در كارهاى او به اصوات انسانى، حیوانى، صداهاى اشیا و سازها، طبیعت، توصیفى و صداهاى بى صدا و سكوت تقسیم كرد. نجف دریابندرى هم از آشنایى اش با ساعدى گفت. او روابط ساعدى با خودش و احتمالاً با دیگران را آمیخته با نوعى جنگ و جدال دانست. دریابندرى با یاد كردن از او به عنوان یك آدم جالب - نه به معناى معمول كلمه - گفت: همیشه لجبازى داشتیم، ولى دوستش داشتم. قطب الدین صادقى نیز دهه ۴۰ را پربارترین دهه تئاترى ایران دانست كه بعد از كودتاى ۱۳۳۲ رویكرد دوباره به تئاتر ملى و خودى آغاز شد. او با اشاره به نگاه انتقادى، اجتماعى و ابژكتیو ساعدى گفت كه همان قدر شهر را مى شناخته كه روستا را. صادقى «چوب به دست هاى ورزیل» را از زیباترین متن ها دانست كه در حد استعاره اى است كه مى شود همه جهان سوم را با آن توضیح داد. داریوش مهرجویى گفت كه در چند سال اخیر انگار اسم ساعدى تابو شده و به سانسور آثار و اسم او اشاره كرد. او در عین حال معتقد بود، گرچه هنوز آثار این نویسنده در دانشگاه ها تابو است و تدریس نمى شود، اما وقتش است كه نگاه مجددى به آثارش صورت گیرد. جعفر والى كه اولین كار را از ساعدى با نام «فقیر» به روى صحنه برده و در مجموع حدود ۱۰ كارش را، در پایان از او با عنوان انسان باشكوهى یاد كرد كه چهره ماندگار ادبیات و فرهنگ ما است. داوود رشیدى هم گفت كه شانس و افتخار اجراى سه كار را از ساعدى داشته است و یادآور شد: با این كه همه فكر مى كنند ما از فرنگ برگشته ها بیشتر متن خارجى كار مى كنیم، ولى وقتى آدم به نمایشنامه خوب مى رسد، به ملیت كار ندارد. نمایشنامه هاى ساعدى جهان بینى بزرگى داشت كه همه جا مى شد كار كرد. محمود دولت آبادى گفت: ساعدى ادبیات ناتمام كشور ما بود و یكى از قربانیان حوادث روزگار و شاید هم مهم ترین قربانى آن. دولت آبادى با یادآورى نبوغ و استعداد خاص ساعدى، قسمتى از یكى از داستان هاى او را خواند. او یادآور شد كه از پایین ترین پله هاى اجتماعى تا بالاترینش غلتیده، ولى وقتى به آثار ساعدى مراجعه مى كند مى بیند چیزهایى را دیده و با نبوغش دریافته كه از دریافت او هم خارج است. ساعدى كاشف آدم هایى است كه هرگز دیده نشدند و دیده نمى شوند. رضا سیدحسینى آخرین كسى بود كه از غلامحسین ساعدى خاطره گفت و از او یاد كرد. او گفت رابطه آنها - به جز شروع آشنایى شان - چندان ادبى نبوده و به برادرى تبدیل شده است. سیدحسینى كه یادآورى خاطراتش او را به گریه انداخت، ساعدى را براى خودش نجات بخش دانست.

 

نوشته شده توسط داریوش در  دوشنبه 26 دی 1384  و ساعت 07:01 ق.ظ

ویرایش شده در -  و ساعت -

(نظر

 


مطالب پیشین...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

وبلاگ من ...

  وبلاگ من

  ایمیل من

[yahoo]


بایگانی ...

 نویسندگان

داریوش (134)


موضوعات

عمومی (134)


 آرشیو

خرداد 1385 (1)
اردیبهشت 1385 (1)
فروردین 1385 (13)
اسفند 1384 (11)
بهمن 1384 (23)
دی 1384 (14)
آذر 1384 (40)
آبان 1384 (24)
مهر 1384 (7)


صفحات

 

 

لینكستان ...

 

لینكدونی ...

شعر ایرونی (-)
آ وای آزاد (-)
روزنامه صبح به وقت تهران (-)
گردون (-)
آرشیو لینكدونی

 

جستجو ...

جستجو در بلاگ

 

خبرنامه ...

 

آمار وبلاگ...

امروز :

بازدید های امروز :

بازدید های دیروز :

كل مطالب :

كل نظرها :

كل بازدید ها :

افراد آنلاین : [online]